24 kwietnia odbyło się spotkanie Dyskusyjnego Klubu Książki, na którym omówiono dwie pozycje, pierwsza z nich to : „Po trochu” Weroniki Gogoli. W swojej niewielkiej książeczce autorka opowiada najlepsze historie ze swojego życia… opowiada po trochu, po kawałku, są to urywki i fragmenty, wspomnienia o sobie, o dzieciństwie na wsi, o Mamie, o Tacie, o wujkach, ciotkach, kuzynach… Jest to swoisty sentymentalny powrót do dzieciństwa. Powrót do dzieciństwa, który i w uczestniczkach spotkania wywołał wiele wspomnień.
Wybrane opinie dotyczące książki :
„Książka mnie zachwyciła. Przepiękna, niby powrót do dzieciństwa a w rzeczywistości to traktat o codzienności, prozie życia, o nieuchronnej samotności…Bardzo polecam”
„Widać, że autorka bardzo dobrze znała wieś, zwyczaje tam panujące, ludzi bardzo zżytych ze sobą i pomagających sobie wzajemnie…”
„Po trochu” Weroniki Gogoli to historie z jej życia w dzieciństwie, które przeżyła w swojej rodzinnej wsi. Historie smutne ale i wesołe, śmieszne, czasami tragiczne – jak to w życiu bywa…opowiedziane prostymi słowami, tak zwyczajnie”
„Autorka przedstawia życie na polskiej wsi widziane przez kilkunastoletnią dziewczynkę, która chętnie poznaje nowe osoby i uczy się rozumieć świat ludzi ludzi dorosłych”
Druga omawiana książka to : „Odlecieć jak najdalej” Ałbeny Grabowskiej, która znakomicie ukazuje atmosferę lat 60. – wciąż obecne ślady wojny i powstania jak cień kładących się na życiu mieszkańców stolicy, różnice między zwykłymi ludźmi a tymi uprzywilejowanymi, trudy życia codziennego, aspiracje młodych i starszych, powiewy wielkiego świata: Konkurs Chopinowski, występy ówczesnych sław, m.in. Dalidy i Elli Fitzgerald, pokazy mody. Na stronach tej powieści obok postaci fikcyjnych pojawiają się też autentyczne, jak np. premier Józef Cyrankiewicz i osoby z jego otoczenia, Jadwiga Grabowska – dyrektorka artystyczna Mody Polskiej, czy Martha Argerich – argentyńska pianistka.
Klubowiczkom książka podobała się i została wysoko oceniona.
Wybrane opinie dotyczące książki :
„W książce krok po kroku, żeby nie powiedzieć „po trochu” odkrywamy historię życia Karoliny – uczestniczki powstania warszawskiego. Tragiczne losy Karoliny odcisnęły piętno na życiu jej córki Aleksandry. Ciekawy wątek donosiciela o pseudonimie Czyżyk”
„Bardzo ciekawa książka …przedstawia trudne życie w Polsce w latach 60-tych ubiegłego wieku”
„…bardzo wzruszały mnie piękne listy, które pisała babcia Oli do swojej córki Karoliny. Bardzo ciekawa książka, godna polecenia”
„Autorka ciekawie przedstawia świat widziany oczami osiemnastoletniej maturzystki wychowanej przez babcię”
