13 lutego br. odbyło się spotkanie Dyskusyjnego Klubu Książki, omawiane były dwie książki,
pierwsza to : „Zaklęta” Michaliny Olszańskiej czyli przepiękna baśń dla dorosłych.
Akcja książki toczy się w średniowieczu, w burzliwych czasach, gdy nowa religia wypierała stare, a jeszcze nie wszędzie docierała ludzka stopa. Jej głównym tematem jest refleksja nad psychiką człowieka tym, co wrodzone, pierwotne i tym, co wyuczone…
Powieść luźno i w sposób przewrotny powiązana jest z jedną z najsławniejszych baśni braci Grimm, „Roszpunką”, co nadaje jej niepowtarzalny, magiczny klimat.
Książka ma mądrość, dużo przemyśleń, miłość a przede wszystkim cudowne opisy przyrody.
„Zaklęta” została pozytywnie przyjęta przez klubowiczki, oceniono ją bardzo dobrze, zaznaczając, że jest to książka wobec której nie da się przejść obojętnie. Jej lektura wzbudza wiele emocji i zmusza do zastanowienia się nad własnym życiem.
Wybrane opinie dotyczące książki :
„Przepiękna baśń dla dorosłych. Jest wciągającą lekturą od której ciężko się oderwać . Zawiera piękne, obszerne opisy przyrody. Posiada dużo mądrości oraz przemyśleń.Warto przeczytać dla relaksu”
„Przepiękna baśń, której akcja toczy się w pałacu lub zamku a bohaterką nie jest królewna ani księżniczka lecz zwykła – niezwykła dziewczyna imieniem Roszpunka, która urodziła się i wychowała w lesie wśród drzew, traw, ziół, zwierząt i ptaków.Wprawdzie spotkała swojego księcia ale życie jej wcale nie było królewskie”
„Autorka bardzo ładnie opisuje życie w symbiozie z naturą. Atutem książki są piękne opisy przyrody…”
Druga omawiana książka to : „Samotny jak Szwed” Katarzyny Tubylewicz.
Jest to zbiór reportaży, esejów i rozmów na temat samotności – książka wciągająca, oryginalna i aktualna. Tubylewicz i jej bohaterowie zastanawiają się nad tym, czym samotność jest, czym bywa, co nas w niej przeraża, a co cieszy, dlaczego za nią tęsknimy, dlaczego przed nią uciekamy, jak nas zmienia, jakie stawia przed nami wyzwania.
Autorka opowiada o szwedzkich singlach, rodzinach i indywidualizmie, a także o szwedzkiej duchowości, która realizuje się najlepiej w samotności na łonie natury.
Poetyckim uzupełnieniem tekstu są piękne zdjęcia jej syna – Daniela Tubylewicza.
Wybrane opinie dotyczące książki :
„Samotny jak Szwed” to jedna z ciekawszych pozycji książkowych, którą czyta się z dużą ciekawością”
„Ciekawe ujęcie problemu samotności, choć nie do końca udane.Trudno się czyta”
„Co kraj to obyczaj…”
